Memoriam Johan van Keppel

Een van de medeoprichters van onze vereniging, en secretaris van de Orde der Nederlandse Valkeniers is helaas veel te vroeg aan ons onttrokken.

Johan van Keppel

is op 2 november 2009 gestorven.

Ik ben naar de eeuwige jachtvelden vertrokken en aan Moeder Aarde toevertrouwd.


Johan van Keppel, een Valkenier van de eerste klasse

Johan was een valkenier in hart en nieren, samen met zijn hond T-REX jaagde Johan in het jachtveld, diverse vogels heeft Johan afgericht, van slechtvalk tot en met havik. Hij was diegene op wie je terug kon vallen en vragen kon stellen betreffende de wetgeving en hoe de ontmoetingen en gesprekken verliepen met ander valkeniersverenigingen en het Nationaal Overleg Valkerij Organisaties (NOVO) ook hier was hij secretaris van. Johan wist als geen ander hoe de valkerij in de Nederlanden was verlopen. Had erg veel kennis en was een kundig valkenier. We zullen Johan erg missen, zijn inzet voor deze vereniging en de Nederlandse Valkerij was enorm, wij zijn er dan ook van overtuigd dat het een grote aderlating is voor de gehele Nederlandse Valkerij. Het gat en gemis wat hierdoor ontstaan is zal moeilijk opgevolgd kunnen worden. Wij wensen Barbara, Gerco, Margot, Wilbert en Wessel enorm veel sterkte toe, met het gemis van hun lieve vader, schoonvader en opa.



Johan is maar 62 jaar geworden.



Barbara, Margo andere familieleden, vrienden en valkeniers.

Johan van Keppel was uniek in de valkerij.

Hij was namelijk de enige valkenier die lid was van de vier valkerijverenigingen binnen ons land.

Hij was 1 van ons allen.

De valkerij was zijn grote liefde naast zijn dochters en sinds kort zijn kleinkind. Hij verheugde zich ook op de komst van het 2e klein kind. Vol trots vertelde hij ons tijdens een vergadering ik word nog een keer opa. Hij keek hier erg naar uit.

Waar hij ook erg naar uit keek was de jachtdag van de Orde der Nederlandse Valkeniers van zaterdag 31 oktober 2009. Hoewel hij zelf die dag niet gevlogen heeft met een vogel heeft hij erg genoten van het spel van de havik en de verschillende havikiers. Ik heb met hem een rondje gemaakt over de maasvlakte hierdoor heeft Johan vele van zijn vrienden en bekenden aan het werk gezien zowel met de fret als wel met de vogels.

Hij heeft de Nederlandse valkerij een grote dienst bewezen door het secretariaat op zich te nemen van de Orde en het NOVO. Het overkoepelend orgaan van de in Nederland aanwezige valkerij verenigingen. Hij heeft bij beide organisaties aan de wieg gestaan. Nadat de Orde en het NOVO een feit waren heeft hij tot zijn overlijden zaken geregeld voor de gehele valkerij. Johan was een peiler in het geheel waar je van op aan kon. Johan was dan ook de steun en toeverlaat voor mijzelf als voorzitter. Dagelijks telefoneerden wij met elkaar om zaken door te spreken. Maar ook voor andere bestuurleden en andere die in valkerij geïnteresseerd waren.

Jaren lang heeft Johan voor diverse mensen gefungeerd als mentor en heeft ook in die activiteit diverse aspiranten tot een vakkundig valkenier kunnen brengen. Johan kon soms nukkig en nors uit de hoek komen hij bedoelde het dan niet zo, integendeel hij had het beste voor met zijn medemens. Wel kon hij direct zijn een ding waar een ieder niet even gemakkelijk mee om kon gaan. Maar hij stond voor iedereen klaar. Hij vond dat iedereen een faire kans moest kunnen krijgen om met de vogels te vliegen en te jagen. Dit was voor hem ook één van de belangrijkste reden om zich sterk te maken samen met anderen om de valkerij weer op de kaart te zetten binnen Nederland en in de flora en faunawet. Binnen het vluchtbedrijf heeft hij zo de jongere garde geholpen.

Om iedereen daadwerkelijk een kans te bieden organiseerde hij samen met Ties van Engeland diverse jachtdagen. Voor de verenigingsjachtdag, één van zijn geesteskindjes, had Johan samen met zijn maatje Ties, de Jagermeester van de Rotterdamse Maasvlakte destijds gevraagd of het mogelijk zou zijn om zo een verenigingsjacht te organiseren. Deze heeft daar toen ook mee ingestemd.

Naast deze jachtdagen hebben deze twee veel de tijd met elkaar door gebracht op deze jachtgronden met niet te vergeten de vogels want dat was alles voor hem. Deze aardse jachtgronden heeft hij nu verruild voor eeuwige jachtgronden. Steeds als het jachtsignaal “einde jacht” zal weerklinken dan gedenken wij jouw afscheid, jouw einde. Maar Johan, vergeten zullen we je nooit.

Johan rust in vrede en bedankt voor alles namens de gehele Nederlandse valkerij.

Willem Vrijhoek, voorzitter Orde der Nederlandse Valkeniers